Addy Nijenboer > Afrika 2006

Afrika 2006

Hier foto's en later reisverslag van mijn vakantie naar Kenia/Tanzania.

De kwaliteit van de foto's is beduidend minder dan je gewend bent.
De reden hiervan is dat mij fototoestel kapot was en ik me moest behelpen met van die weggooi toestellen van Kodak.

PS Dit is een voorlopig reisverslag. Zoals je zult lezen staan er diverse spellingsfouten en is de gramatica ook niet 100%. Hier wordt aan gewerkt.

Reisgenoten:

Tineke, Nicole, Simone, Marijn, Judith, Peter, Walter, Jeroen, Take, Kiki en Edwin, Bert en Margriet, Dennis en Ingrid, Rene en Marielle, Michiel en Ellen.

Reisbegeleiding:

Jessica, Paul en mister B.


Reisverslag




Maandag 31 juli

Vandaag is het dan eindelijk zover. Vanavond vertrek ik voor drie weken naar Kenia/Tanzania. Hoofddoel is niet de safari, die ik ga maken, maar een bezoek aan "Speke Bay Lodge". Deze lodge (hotel/camping)wordt gerund door Jan, Gert en Melanie. Jan en Gert ken ik via mijn werk. Met Jan heb ik in 1994 al eens een reis door Kenia/Tanzania gemaakt. Sindsdien vroeg Jan, elk jaar, of ik een keer langs wilde komen. In 1994 heb ik de plaats bezocht waar nu de lodge staat. Toen waren net de funderingen uitgegraven voor de 8 huisjes die er nu staan. In de jaren daarna heeft het bedrijf waar ik werk het benodigde sanitair en andere materialen geleverd voor deze huisjes. Dus ik was eigenlijk wel nieuwsgierig hoe het er nu uit zou zien. Jan en Gert komen jaarlijks een paar weken naar Nederland. En elk jaar hebben ze wel wat nodig voor het onderhoud. Vandaar dat ik ze elk jaar wel een keer spreek. Tot dit jaar had elk jaar wel vakantieplannen. Maar voor dit jaar eigenlijk niet. Dus toen ik Jan dit jaar sprak was de keuze gauw gemaakt. Een bezoek alleen aan "Speke Bay" is eigenlijk te duur. Dus dan kom je bij een groepsreis terecht. In overleg met Gert en Jan kwam ik uit bij reisbureau Koning Aap. Daar dus een reis geboekt naar Kenia en Tanzania en een bezoek aan Zanzibar.
Toen het eenmaal beslist was dat ik de reis zou boeken kreeg ik meteen het verzoek om spullen voor Jan en Gert mee te nemen. Dus vertrok ik vandaag met volle tassen naar Schiphol. Aangekomen viel het gewicht van mijn bagage wel mee. Ik zat ruim onder het toegestane gewicht wat je mee mocht nemen. Op Schiphol ontmoette ik mijn 1e reisgenoot Peter. Ik had Peter al een paar week eerder ontmoet tijdens een introductiedag in Amsterdam. Daar waren wij de enige van de groep. Tijdens het wachten voor het instappen in het vliegtuig heb ik rond gekeken of ik al mensen kon ontdekken welke ook in de groep konden zitten. Niemand ontdekt. Pas in het vliegtuig ontmoette ik een gedeelte van de groep.

1 Augustus

Na een rustige vlucht van 8 uur landen we dinsdagmorgen vroeg in Nairobi. Daar stond Jessica, onze reisbegeleidster, al klaar om ons op te vangen. Daar ontmoeten we ook de rest van de groep. Op 2 personen na. Gezamenlijk zijn we naar de "Overland truck" gelopen. Dit is een grote vrachtwagen die voor personenvervooer is omgebouwd. Deze stond al klaar bij het vliegveld. We waren nauwelijks aan het rijden of we stonden al in een file. Ongeveer de enige file in heel Kenia trouwens. Maar eigenlijk niet verwonderlijk. Nairobi is een grote stad en ook hier veel mensen op weg naar hun werk. We waren op weg om de laatste 2 reisgenoten op te pikken. Nicole en Simone waren een dag eerder, met veel vertraging trouwens, al in Nairobi aangekomen. Dit vanwege een late boeking waardoor er een aangepaste heen- en terugvlucht voor hun reis was. Op de camping waar ze de nacht hebben doorgebracht hebben we ontbeten en was er een eerste korte kennismaking met de hele groep. De chauffeur voor de reis is Paul en de kok is Mister B. Na het ontbijt zijn we richting van de eerste camping vertrokken. Voor de lunch stopten we bij een souvenirwinkeltje. Daar werd een tafel neergezet welke gebruikt werd als keuken. Zelf werden er voor ons kleine stoeltjes uitgepakt. Dus onze eerste lunch was langs de kant van de weg. Tijdens deze reis zouden er zo nog verscheidende lunches volgen. Voor lunch: brood en verse zelfgemaakte salade. Het weer in Nairobi was bewolkt en de temperatuur aangenaam. In de loop van de middag komen we op de camping aan. Deze is onderdeel van "Mountain Rock Lodge" in Nanyuki. Hier zouden we eerste 2 nachten verblijven. Als eerste legde Jessica ons uit hoe we de tent moesten opzetten. Was eigenlijk wel lastig maar aan het einde van de reis konden we het met de ogen dicht. Terwijl Mister B. het avondeten klaar maakte verkenden we het terrein. Naast de camping met bijbehoren toiletten waren er uiteraard diverse kamers, een bar en een restaurant bij deze lodge. Verder liepen er paarden rond, was er een zonneweide en een klein meertje. Na het avondeten en rond het kampvuur hebben we uitgebreid kennis gemaakt. Iedereen vertelde wat van henzelf. Hieruit bleek dat we een paar wereldreizigers bij ons hadden. Tineke was in China geweest, Take in Zuid Amerika en Bert/Margriet waren al eerder in Afrika geweest. Maar voor de meeste was het de eerste reis in Afrika. Hierna vertelde Salamon, een van de gidsen die voor de lodge werktn, welke dingen er te doen waren voor de volgende dag. Er was een vroege "vogelwandeling", een wandeltocht naar de Mau Mau grotten en je kon er paardrijden. Aangezien iedereen eigenlijk wel moe was gingen de eersten, waaronder ik al rond 9 uur naar de tent om te slapen.

2 augustus

Vandaag een hele dag in Nanyuki. Ik heb besloten om vanmorgen te gaan paardrijden. Iets wat ik ruim dertig jaar geleden voor het laatst heb gedaan samen met Nicole en Marijn. Aangezien we alle drie rijervaring hadden besloten we om i.p.v. 2 uur 4 uur te gaan rijden. Marijn was de meest ervaren ruiter en kreeg het beste paard. We vertrokken rond 9 uur met volle moed. Salomon was onze gids. Na ongeveer een half uur vertelde hij dat er een kleine kas was dat we olifanten konden zien. Daarom pakte ik mijn fototoestel en maakt hem klaar voor onmiddellijk gebruik als dit noodzakelijk was. Had ik misschien achteraf niet moeten doen. Want na ruim 3 uur rijden kwamen we een ossenwagen tegen. Om de een of andere reden was het paard waar ik op reed bang voor de ossenwagen. Ik had dit pas in de gaten toen mijn paard schrok en letterlijk op zijn achterste benen stond. Ik was hier echt niet op voorbereid en lag er binnen de kortste keren af. Gelukkig is mijn val gebroken zodat ik zelf ongedeerd was. Maar helaas was het mijn fototoestel die mijn val had gebroken. En letterlijk gebroken. De telelens was afgebroken. Hierbij eindige ook mijn droom om een paar heel mooie foto’s te maken. Maar het belangrijkste was wel dat ik zelf niets had, hooguit een gekrenkte trots. Hierna was het nog ongeveer een uur rijden terug naar de camping. Het was een lang uur. De rest van de groep was al aan het lunchen toen we terugwaren op de camping. Ik had voor de rest van de middag eigenlijk geen plannen. Tijdens de lunch was er aangegeven dat er boodschappen zouden worden gedaan in Nanyuki. Dat was voor mij een kans om te kijken of er een nieuwe lens te koop was. Samen met een paar andere reisgenoten gingen we, met de truck, naar Nanyuki. Tijdens de rit passeerden we de evenaar. In Nanyuki hadden we ruim een uur de tijd om de stad te bekijken en eventuele boodschappen te doen. Bij de aankomst in de stad had ik een grote geel gekleurde winkel gezien waar met grote letters Kodak opstond. Even had ik de hoop dat ik een nieuwe lens kon kopen. Maar helaas het was een souvenirwinkel waar zo ook wat Kodak spullen verkochten. Ik had ondertussen ook het postkantoor gevonden. Hier postzegels gekocht en heb de eerste ansichtkaarten verstuurd. Vlak voor we terug zouden gaan naar de camping begon het te regenen en zelfs te hagelen. Aangezien de hoofdstraat licht afliep en ze geen goede afwateringen kennen in Kenia stroomde het water in een brede stroom door de stad. Tijdens de rit terug werd er gesproken over hoe het zou zijn op de camping. Zou iedereen nat geworden zijn? Maar op de camping aangekomen te zijn waren we eigenlijk wel een beetje verbaasd dat daar geen regen was gevallen. Het was zelfs zo dat de anderen die achtergebleven waren eigenlijk niet wilde geloven dat het had geregend of zelfs had gehageld. Want het regent toch niet in Afrika? Hierna was er een wandeling waar een paar medereizigers aan meededen. De rest van de middag eigenlijk niets gedaan. s Avonds was er een dansavond waar we naar toe zijn geweest. We waren er te laat waardoor we de Afrikaanse dansen hebben gemist. Toen we kwamen waren de, geen idee hoe ik het eigenlijk moet noemen, "vrije" dansen begonnen. 2 vrouwen dansten als "landlopers" en daarna was er een dans waar de dansers verkleed waren als een dier. Als slot was er een dans waar iedereen aan mee moest doen ik dus ook. Ook vanavond vrij vroeg nar bed. Dit zal een gewoonte worden tijdens de rest van de vakantie.

3 augustus

s Morgens vroeg op omdat we rond 8 uur vertrekken richting Samburo National Park. Het is de eerste keer dat we de tent afbreken dus iedereen eerder op om in alle rust de tent af te breken. De tent moet ook zorgvuldig opgevouwen worden omdat de ruimte waarin de tenten worden opgeslagen niet te groot is . Dit zal de komende dagen blijken als af en toe de tenten niet passen. Maar het lukt allemaal en na het ontbijt vertrekken we. Aangezien we de evenaar overschrijden stoppen we hier. Voor foto’s, de waterproef en kopen van souvenirs
Als men in Nederland water in de afvoer gooit kun je zien dat het water via een links draaiende kolk verdwijnt. Maar als je aan de andere kant van de evenaar staat is het een rechtsom draaiende kolk. Sta je op de evenaar loopt het water recht naar beneden weg. Hier begint het spel van het "afdingen" ook. De prijzen van de souvenirs zijn hoog maar met wat heen en weer gehandel kun je de souvenirs tegen een leuk bedrag kopen. Na een lange tocht komen we smiddags op de camping aan. Onderweg rijden we door een heel droog gedeelte van Kenia. Ook valt het hier ons op dat de Kenianen zicht niets aantrekken van de vervuiling van hun land. Echt maar dan ook echt alles gooien ze van hun af zodat sommige gedeelte een grote vuilnisbelt is. De camping is een zogenaamde wilde camping. Dat betekent dat er minimale sanitaire voorzieningen zijn en geen bewaking of een hek. De camping ligt aan een rivier en geeft een heel mooi overzicht hoe mooi Kenia kan zijn. Later tijdens de zonsondergang zit ik me te realiseren dat dit een van de mooiste delen van de wereld is wat ik ooit gezien heb. Nadat we de tenten hebben opgezet gaan we naar een plaatselijk dorp om te kijken hoe men daar leeft. Dit is eigenlijk een van de mindere attracties op deze reis. Ik heb het gevoel om aapjes te kijken. Maar de reden dat ik wel meega is dat het geld wat je ervoor betaald rechtstreeks ten goede komt van de plaatselijke bevolking. En aangezien het hier dus erg droog is kunnen ze de extra inkomsten goed gebruiken. Deze mensen leven nu grotendeels van het toerisme en het verkopen van diverse handgemaakte armbanden halskettingen end. De mensen leven heel eenvoudig in lemen hutten met rieten daken. Na het avondeten kregen we bezoek van diverse mannen en vrouwen die voor ons een aantal lokale dansen uitvoerden. Ook hier moesten we meedansen.

4 augustus

Zoals het vaker zal gebeuren ook nu weer vroeg op. Aangezien het meeste wild smorgens vroeg actief is gaan we meteen vanaf de camping een "gamedrive" doen. (rondrit door een park ) Na het passeren van de ingang van het park, waar we een plattegrond hebben gekocht, was het meteen opletten wie het eerste een wild beest zou zien. Het duurde niet lang voordat de eerste olifant werd gespot. De truck werd meteen stilgezet om fotoos te maken ondanks dat de olifanten op een veel te grote afstand stonden om goede fotoos te kunnen maken. Tijdens deze gamedrive van ongeveer 4 uur hebben we meteen al veel beesten gezien die in Afrika rondlopen. Na deze gamedrive reden we door naar de volgende camping. Na de lunch zouden we gaan zwemmen in het zwembad van een nabij gelegen Lodge. Daar aangekomen bleek dat we geen 200 maar 850 Keniaanse Shillings moesten betalen voor een ongeveer anderhalf uur zwemmen. Dat was niet de afspraak dus we besloten niet te gaan zwemmen maar op het terras te gaan zitten om wat te drinken. De afspraak was dat we rond drie uur opgehaald zouden worden door de truck voor een 2e gamedrive. Tijdens deze gamedrive begon het voor de 2e keer deze vakantie te regenen en zeker niet voor de laatste keer. Tijdens deze rit ontstond er beroering onder alle trucks en busjes die toeristen vervoerden omdat er een luipaard gesignaleerd was. Maar helaas niet gevonden door ons. Maar wat mij wel opviel dat de omgeving er plotseling er heel anders uitleek te zien en het rook zeker anders na de regen die we hadden gehad. Tijdens deze gamedrive bleek dat de truck naast voordelen ook een nadeel had. Een voordeel was dat we vrij hoog zaten en zo alles goed konden zien maar het nadeel was dat als we met open ramen reden we last hadden van de bomen. Veel last van de takken die soms in de truck kwamen en degene aan het raam zaten moesten bukken om er geen last van te hebben. We hebben daarna heel vaak "takken" geroepen. Toen we terug waren op de camping werd de zak snoep die in de truck lag gestolen door een baviaan. Er was ons gewaarschuwd niets van eten of zo in de truck te laten liggen omdat de bavianen erg brutaal waren en alles wat eetbaar was zouden proberen te pakken. En de zak snoep was aan onze aandacht ontsnapt.


5 augustus

Vandaag is er een hele lang rit naar de volgende camping. Een echte reisdag. Het eerste gedeelte van de reis was de weg terug naar Nanyuki. De stad waar we eerste 2 nachten hadden gekampeerd. Onderweg begon het te regenen. In Nanyuki regende het nog steeds zodat we besloten om tussen de middag te lunchen in een eenvoudig restaurant. Er werd van alles geserveerd: pizza, hamburger, soep end. Ook werden er boodschappen gedaan voor de volgende dagen. Na de lunch reden we in de richting van Nyahruru waar we zouden kamperen bij de Thompson’s Falls Lodge. Daar aangekomen regende het nog harden dat eerder op de dag. Jessica de reisbegeleidster heeft toen in overleg met de mensen van de camping kunnen regelen dat we geen tent op hoefden te zetten maar konden slapen in een bergruimte. Na weer een voortreffelijke maaltijd van onze kok zijn we gaan slapen. We lagen zij aan zij te slapen. De volgende morgen werd er mij fijntjes verteld dat ik kreunde tijdens mijn slaap. Iets wat ik tot op heden niet geloof. Hahahahaha.


6 augustus

Vanmorgen een bezoek aan de Thomson waterval.



De wandeling was heen en terug behoorlijk lastig. Vanwege de regen was de afdaling en later de beklimming behoorlijk glad. Maar onder aangekomen was het een indrukwekkende waterval. Enig nadeel was wel dat het water smerig was. Het water was bruin omdat de regen veel zand had meegenomen door het heftig stromende water. Tijdens de rit naar Lake Baringo zijn we even gestopt bij een riff. Deze riff begint ergens in Israel en loopt via Kenia en Tanzania naar de Indische Oceaan. Onderweg zijn we ook gestopt in Nakur. Daar was het weer veel afdingen op de souvenirs die aangeboden werden. Aan het einde van de middag komen we aan op Robert’s Camp aan het Lake Baringo. Daar hebben we voor het eerst onze vuile was afgegeven om te worden gewassen. Voor deze camping gold de waarschuwing: PAS OP VOOR LOSLOPENDE NIJLPAARDEN. Tijdens het avond eten begon het zo hard te regenen dat een gedeelte van de groep in de truck heeft gegeten en de andere helft onder de luifel waar Mister B. stond te koken.

7 augustus

s Morgens een "nature" wandeling gedaan. Deze tocht duurde ongeveer 3 uur. Tijdens deze tocht liet onze gids Alex de kleine dingen in de natuur zien. Schorpioenen, slangen end. Ook vertelde hij over de "hive" Dit is een blok hout wat zodanig wordt bewerkt dat er bijen in gaan zitten en daar honing maken. Deze honing wordt dan verzameld en verkocht. Van dit geld kan men een nieuwe "hive" kopen en zodoende hun geld verdienen. Ook hebben we de omgeving van een grote hoogte gezien. We liepen via een rotspad langs een steile wand naar een hoogte van ongeveer 80 meter. Het was vochtig en dat bleef de rest van de dag ook. Weinig zon gezien die dag. De groep ging smiddags een boottocht doen. Waarbij ze het meer verkenden en op een eiland midden in het meer een vissersdorp bezochten. Hoogtepunt voor velen is het lokken van een visarend. De begeleider had vis bij zich en hield dit boven zich om zo de arend te lokken. Je kunt begrijpen dat dit natuurlijk lukte. Dit lukte 12 jaar geleden ook toen ik dezelfde tocht heb gemaakt. Daarom ben ik deze keer niet mee geweest en had daarom de enige vrije middag van deze vakantie. Tenminste wat Kenia/Tanzania betreft. Tijdens het avondeten begon het te regenen en het bleef het regenen.

8 augustus

Zoals gewoonlijk s morgens vroeg op voor een rit naar Njoro. Daar verbleven we op een camping was bij een boerderij behoorde welke beheerd wordt door een Engelse familie. Bij aankomst werd als eerst de nog steeds natte was opgehangen. Na het opzetten van de tenten vertrokken we naar het Lake Nakuro National Park. Daar zagen we flamingo’s heel veel flamingo’s. Maar voor het eerst de neushoorn. Wat mij hier opviel is dat er hier bereik was voor mijn mobiele telefoon. Hier ook gebeld met Jitze die sinds 2 dagen in Belgrado zit voor zijn werk. Ook op deze camping komen we Nederlanders tegen. s Avonds vroeg naar bed.

9 augustus

Zoals gezegd was de camping in bezit van een Engelse familie. Deze familie is hier tientallen jaren geleden heen gekomen om o.a. ontwikkelingshulp te verrichten. Een van de projecten die ze gestart zijn is een project waar de plaatselijke vrouwen kunnen werken in een textielfabriekje. De vrouwen kunnen hier of thuis diverse dingen doen voor het werken met wol. Uiteindelijk worden er diverse produkten gemaakt van wol. Handschoenen, sjaals, truien meer ook poppen end. Deze produkten kun je er kopen maar het grootste gedeelte wordt geëxporteerd naar o.a. Australië en Japan. Het begon met 10 vrouwen en nu werken er meer dan 250. Het is meteen een soort kinderopvang. De meeste vrouwen zijn over het algemeen alleenstaand met kinderen. Hier heb ik een stel handschoenen en een sjaal gekocht wat me later goed van pas kwam. Tevens heeft een gedeelte van de groep, waaronder ik, een toer over de boerderij gemaakt. Waar o.a. Friese koeien worden gefokt. Na de middag vertrokken we richting Kisii, de laatste overnachting in Kenia. Onderweg reden we door het gedeelte van Kenia waar de thee vandaan komt. In Kisii logeerden we in een zeer simpel hotel. Het was een oud hotel waar jaren geen onderhoud was gepleegd. En tot onze ergernis was er geen water: koud of warm. Al hadden een van ons geluk dat er nog een paar liter was. Nadat zij gedoucht had was het echt op. Hier hebben we ook ons avondeten eten genuttigd. s Avonds weer vroeg naar bed.

10 augustus

s Morgens rond 8 uur vertrekken we richting Tanzania. Onderweg stoppen we bij een "Zeepsteen" winkel/fabriek. Het wordt door de reisleidster een fabriek genoemd maar ik vermoed dat de meeste zeepsteen beeldjes toch ergens anders worden gemaakt. Ik heb hier wat kleine souvenirs gekocht. Anderen uit de groep hebben wat grotere dingen gekocht wat gelukkig goed werd verpakt. Ik heb naderhand niet gehoord dat er spullen zijn gebroken want zeepsteen is eigenlijk wel breekbaar. Rond de middag komen we bij de grens aan. Daar moeten aan beide kanten van de grens formulieren worden ingevuld. Hier wordt ook op de zwarte markt geld gewisseld. Na ruim 2 uur vetrekken we richting
Speke Bay. We merken meteen het verschil met Kenia. Grootse verschil is toch wel dat de wegen in Tanzania een stuk beter zijn dan in Kenia. Tegen het eind van de middag arriveren we in Speke Bay. Daar worden we begroet door Melanie. Dit is voor mij het moment de spullen die ik vanuit Nederland heb meegenomen uit mijn reistas te halen. Eindelijk. Het totale gewicht was toch ruim 10 kg en dat is eigenlijk wel een gewicht. Melanie leidt ons rond op deze voortreffelijke Lodge . Dat voortreffelijke was voor mij eigenlijk geen nieuws. Want de voorzieningen op deze lodge zijn van Europese standaard. Dus gewoon 1e klas. Goed sanitair en voldoende warmwater. Enig nadeel is dat er niet de hele dag elektra is. Er is geen stroomaansluiting en dus is er een generator die de lodge van stroom voorziet. Aangezien de generator eigenlijk wel veel lawaai maakt en aardig wat brandstop gebruikt is er alleen maar stroom op bepaalde tijden. Op zicht geen bezwaar maar je moet er wel even rekening mee houden. Omdat ik spullen had meegenomen werd mij voor de komende 2 nachten een van de huisjes aangeboden. Dat heb ik in 1e instantie geweigerd maar op aandringen van mijn reisgenoten heb ik het alsnog geaccepteerd. s Avonds bijgepraat met Jan en Gert en Melanie leren kennen.

11 augustus

Het wordt een drukke dag voor mij. s Morgens vroeg een wandeltocht gemaakt over het terrein om de diverse vogels te bestuderen. Hierna meteen een boottocht over het Victoriameer naar een vissersdorp verderop. In het vissersdorp kregen we een rondleiding en uitleg over het leven daar. Uit respect voor de plaatselijke bevolking was er afgesproken dat er geen foto’s gemaakt zouden worden. Wat ons opviel dat we bij aankomst "lastig" werden gevallen door de kinderen uit het dorp. We werden meteen bij de hand genomen en werd aan onze waterflessen getrokken. Dit werd als vervelend beschouwd ook omdat je het gevoel kreeg dat die kinderhanden ook aan je broekzakken zaten. Ik heb het hier later met Jan overgehad en die vond het ook jammer dat het gebeurde en was ook niet de afspraak die hij had gemaakt. Maar het was het gevolg van andere "bezoekers" van het dorp die zich niet aan de gemaakte afspraken houden. Jan vertelde dat er zelfs toeristen waren die "oerwoudgeluiden" maken als ze het dorp bezoeken. Ook hier dus. Op de boottocht terug zongen de roeiers plaatselijke liederen. De roeiers zijn voornamelijk plaatselijke vissers die met deze tochten meer kunnen verdien dan met de visserij. Na de lunch kwam voor mij de mountainbike rit.





Deze rit was voor mij persoonlijk "verplicht". Als je Jan kent weet je wat er zou gebeuren als ik het niet zou doen. Elke keer als ik Jan zou ontmoeten zal hij mij er fijntjes aan herinneren dat ik die rit niet gemaakt zou hebben. De vooruitzichten waren zwaar en dat bleek ook zo te zijn. Het eerste kwart was vals plat en tweede kwart was berg op. Ook was het ruim 30 graden. Voor een ongeoefende mountainbiker zoals ik een verschrikking. En het was zwaar. Maar door de leuke dingen die we onder weg zagen viel het achteraf wel mee.
Fietsend door dit gedeelte van Tanzania zie je dingen die je vanuit de auto niet ziet.



Wij zijn gestopt bij o.a. een pomp waar de lokale bevolking hun water halen en waar het vee kan drinken. Na ruim 2 uur hadden we het hoogste punt van de rit bereikt. Onderweg heb ik Jan verscheidende keren vervloekt. En achteraf bekende hij ook wel dat het vandaag eigenlijk te warm was om voor een flinke rit. Maar goed het vooruitzicht dat we alleen nog maar naar beneden fietsen maakte alles goed. Onderweg zijn we gestopt in een dorp en hebben daar de repetitie van het plaatselijke koor bijgewoond. Voor mij was dit het hoogte punt van deze rit en misschien ook wel van de hele vakantie. Na een rit van ruim 5 uur kwamen we net voor het donker terug op de Lodge. Ik drink eigenlijk geen bier maar na deze rit was een koud biertje eigenlijk wel lekker. Als ik het me goed herinner was het een Tusk. Nadat ik me gedoucht had hebben Melanie, Jan, Gert en ik gegeten in het restaurant. Dit was een van de weinige keren tijdens de vakantie dat ik netjes met mes en vork heb gegeten aan een gedekte tafel.



12 augustus

Deze keer vertrekken we later dan normaal. Dit heeft te maken met dat de entree tot de Serengeti geldig is voor 24 uur.. Bij vertrek uit de Serengeti heb je minimaal 4 uur nodig om het park te verlaten. We betreden het park nu om 13.00 uur en moeten dus 2 dagen later het park om 13.00 uur verlaten hebben anders moet je per persoon voor nog een keer de volle 24 uur betalen. Na vertrek uit Speke Bay hebben wij in het plaatselijke dorp ruim een 1 uur gedaan om 5 kratten frisdrank en wc papier te kopen. Dit heeft alles te maken met het onderhandelen over de prijs. Rond 13.00 komen we aan bij de ingang van het park. Hier heb een Bavaria malt gekocht met appelsmaak. Tijdens de lang rit naar de camping hadden we onderweg veel last van vliegen. Dat beloofde wat maar gelukkig viel dat achteraf wel mee. Onderweg 1 olifant en 1,5 leeuw gezien. Dat viel dus tegen. De snelheid van de rit was hoog. Dat had weer te maken dat je voor zonsondergang op de camping moest wezen anders kreeg je een boete. De camping was niet meer dan een grote open plaats waar een stuk of 6 trucks konden staan. Er was wel een wasgelegenheid en een toilet maar geen stromend water. Het water zat in een grote voorraad tank van 3000 liter of zo. Hier mocht je absoluut snachts je tent niet uit en als de natuur riep moest je echt met 2 man naar de w.c. Dit omdat hier regelmatig de leeuwen, jakhalzen end over de camping liepen.


13 augustus

Vanmorgen vertrokken we rond 06.00 uur voor de eerst gamedrive door de Serengeti. Dit omdat de kans dat je wild ziet dan het grootst is. Maar het was wel koud erg koud. Maar dat is bekend dat het in Afrika overdag heet kan zijn en snachts koud. Dit waren de momenten dat de meesten blij waren dat ze een dikke jas bij zich hadden. Arme ik, ik dus geen dikke jas. Was dus fris voor mij. Deze morgen voor het eerst de koning van de jungle gezien: de leeuw. We hebben de leeuwen uitgebreid kunnen bekijken. Ze lagen uitgebreid langs de wegen te zonnen en elkaar te bekijken. Het was het begin van de paringstijd. Wat heel bijzonder was dat we ook een luipaard van heel dichtbij hebben gezien. Rond de middag terug op de camping waar we hebben geluncht. Na de lunch zijn we naar een lodge geweest om daar de middag door te brengen. Het was te heet voor een gamedrive en bij de lodge was er ook de mogelijkheid om de diverse batterijen weer bij te laden. Rond 15.00 vertrok een kleine groep, waaronder ik, voor een 2e gamedrive deze dag. De rest bleef op de lodge om nog van een paar uur rust te genieten. En daar hebben ze spijt van gekregen. Want naast de "gewone" olifanten, zebra’s en ander wild zagen we opnieuw een jachtluipaard en een cheetah. Wat betreft het luipaard hadden we geluk. We zagen op een gegeven moment in de verte veel busjes en trucks staan. We zijn er met wat veel lawaai heen gereden. We hadden ondertussen wel in de gaten dat er iets in de bomen zat. Op het moment dat wij er aan kwamen rijden zag je een luipaard uit de bomen springen en die verdween in het hoge gras. Waarschijnlijk door ons lawaai. Na ruim 10 minuten stil gestaan te hebben op zoek naar het beest verscheen het luipaard enkele meters voor onze truck en stak de weg over. Dat was een geluk bij een ongeluk. Ondertussen waren we ook bij een grote poel geweest waar de nijlpaarden letterlijk over elkaar heen krioelden. Er stond echt weinig water in deze poel. En het water was vies echt vies want die nijlpaarden gebruikten het ook als w.c. Op de weg terug naar de lodge op de rest op te halen zagen we ook van redelijk dicht bij een cheetah. Het leek wel of de cheetah ons ook zag en zat te showen. Het beest ging regelmatig even recht op zitten met de blik "zien jullie mij". En ging ook nog even uitgebreid rollen in het zand. Aangezien dit een mooi schouwspel was waren we laat om de rest op te pikken. Ze stonden dan al ongeduldig te wachten op ons. Omdat we ook nu voor het donker op de camping terug moesten wezen. En dat hebben we gehaald als was het krap.

14 augustus

We moesten vanmorgen vroeg vertrekken omdat we om 13.00 uur het park uit moesten zijn.
Het zou krap worden. Na een uur rijden zagen we in de verte een stel busjes staan. Daar aangekomen bleken er een paar leeuwen erg dicht aan de kant van de weg te liggen. Aangezien we op een vrij smalle weg stil stonden was het binnen de kortste keren een chaos. Voor achter links en recht van die Volkswagen busjes. We konden geen kant op. We hebben daar ongeveer een uur vastgestaan voordat we eindelijke weg konden rijden. Door dit tijdverlies moesten we hard doorrijden. En dat was geen pretje. Het was een lange hobbelige weg. Aangezien je in het park de auto niet mocht verlaten was een sanitair stop verboden. Maar die hebben we toch gemaakt omdat het voor sommige onmogelijk was het geheel op te houden. Vlak voor 13.00 uur reden wij het park uit. Maar we reden meteen het volgende park binnen: Ngorongoro . In dit park kamperen we bij de Ngorongoro krater. Daar arriveerden we rond 18.30 uur . Dit was een grote en drukke campsite. Dit zou de koudste nacht van de vakantie worden. We werden van te voren gewaarschuwd om niets wat "rook" in de tent te bewaren. Geen eten maar ook geen shampoo, zeep enz. Zweet voeten mocht wel. Er lopen daar s nachts "Bushpigs" rond. Deze varkens vreten zicht letterlijk en figuurlijk de tent binnen als ze iets ruiken. Ik wist van de vorige vakantie dat het een koude nacht zou worden dus dik gekleed de slaapzak in. Hier kwam de wollen sjaal die ik eerde gekocht had goed van pas. Maar waarschijnlijk heb ik hier ook iets in de kleren gekregen waar ik later veel last van zou krijgen.

15 augustus

Vandaag voor het eerst niet in de truck gezeten. We gaan vandaag de krater in en daar is de truck ongeschikt voor. We vertrokken s morgens om 06.00 uur in 4 landrovers richting krater. Wat ik me van de vorige reis wist te herinneren was dat hier veel leeuwen waren die ik toen en ook nu niet meer als wild kan beschouwen. Tijdens de rit in de krater komen we diverse beesten tegen. zebra’s, olifanten en zo. En dus ook de leeuwen. Wat me vorige keer al opviel viel me dus nu ook weer op: de leeuwen trekken zich niets van de toeristen aan. Ze lopen tussen de busjes en landrovers door. Gaan er achter liggen voor wat schaduw. Je kon uit alles merken dat ze niet bang waren voor de toeristen. Vlak voor we gingen lunchen werden we door de gids gewaarschuwd dat we moesten oppassen voor onze lunch. Er vlogen namelijk vogels rond die zo brutaal zijn dat ze het brood uit je handen graaien tijdens hun duikvlucht . Ook Margriet had er last van. Ze zag het net op tijd maar had wel een kleine kras op haar handen van de poten van een van die vogels. We hebben s morgens een tijd stilgestaan om te kijken naar een troep leeuwen. We konden niet echt opmaken als ze wel of niet op jacht waren. Er was duidelijke een wisselwerking te zien tussen de leeuwen en een kudde zebra’s. Ook hier moesten we op tijd het park uit zijn vanwege de 24 uur regeling. Vanuit de krater reden we richting Karatu. Daar aangekomen bleken we op de kleinste campsite van deze vakantie te zijn aangekomen. s Avonds hebben we officieel afscheid genomen van Paul en Mister B. Ze zouden ons de volgende dag nog naar Moshi brengen maar meteen beginnen met de terugreis naar Nairobi. Beide heren hadden hier nog een verrassing voor ons. Er was een optreden van een plaatselijke dansgroep. Deze bestond uit diverse muzikanten, dansers en danseressen en wat jongleurs. Het was een leuke en gezellige avond waarop wij natuurlijk weer mee moesten dansen. Op deze avond ook een cdr gekocht van de band en wat kleine souvenirs.


16 augustus

Vandaag vertrokken we richting Moshi. Onderweg maakten we een tussenstop in Arusha. Jessica moest hier diverse dingen regelen voor Dennis en Ingrid die vanuit Moshi de Kilimanjaro zouden beklimmen. Heb hier in uitgebreid zitten internetten. Dat uitgebreid had meer met de trage snelheid van het internet te maken dan met wat anders. Duurde ongeveer een uur voor dat ik mijn hotmail had gelezen. Gelukkig kostte het internetten weinig anders was het een dure aangelegenheid geworden. In een plaatselijke cd winkel heb ik 2 cd s gekocht van lokale en populaire helden. Na ruim 2uur vertrokken we s middags richting Moshi. In Moshi aangekomen namen we afscheid van Dennis en Ingrid en reden we door naar de campsite genaamd Honey Badger Cultural Centre. Deze campsite is tegelijkertijd en cultureel centrum voor de plaatselijke bevolking en wordt geleid door "Mama Luci". Vandaag was weer zo'n dag weinig beleefd veel in de truck gezeten. Voor het slapen gaan namen we afscheid van Paul en Mr. B. Zij zouden de volgende morgen vroeg weggaan i.p.v. meteen terug te rijden zoals de bedoeling was.


17 augustus

Tot onze grote verrassing waren Paul en Mister B. Nog aanwezig. Het bleek dat ze een lange nacht hadden gehad en eigenlijk net wakker waren. Zo hadden we alsnog de mogelijkheid om ze uit te zwaaien. Na het ontbijt kregen van Mama Luci een kort uitleg van de omgeving en het vrijwillegerswerk wat vanuit dit centrum wordt gedaan. Tevens uitleg over de gewoontes van de stam waar toe ze behoorde. Rond 10.15 uur kwam de bus, waarmee we zouden reizen, ons ophalen. De reis die we voor de boeg hadden zou ruim 7 uur duren. Rond half zes ‘s avond komen we in Dar Es Salaam aan. Hier overnachten we in een luxe hotel. `s Avonds gegeten in het restaurant van het hotel en vroeg naar bed.

18 augustus

Vanmorgen vertrokken we rond 06.00 uur richting de boot die ons naar
Zanzibar zou brengen. Precies 07.30 uur vertrok de boot richting Zanzibar. Na ruim 2 uur kwamen we aan op Zanzibar. Aangezien Zanzibar een soort "status apart" heeft was er toch wat papierwerk in te vullen voor de douane. Maar het reisbureau had dit goed georganiseerd zodat er weinig oponthoud was bij de douane. In de haven stond er een busje klaar om ons naar het hotel te brengen. Daar aangekomen waren onze kamers nog niet klaar. De bagage wordt alvast opgeslagen in een kamer die al klaar was. Hierna kregen we uitleg over welke excursies er te doen waren. Na deze uitleg en een kop koffie waren onze kamers klaar. Nadat iedereen was ingecheckt ging we onze eigen weg om de stad te bezichtigen. In de loop van de middag was ik terug in het hotel en heb daar nog een klein middagdutje gedaan.
Rond 19.00 uur vertrokken we gezamenlijk naar Mercury´s. Dit restaurant is vernoemt naar Freddy Mercury, zanger van Queen, die op Zanzibar is geboren. Hier at ik voor het eerst garnalen. Bestel iets van Prawns. Geen idee wat het was maar bleken dus garnalen te zijn. Was best wel lekker voor een keer.

19 augustus

Vanmorgen vertrekt de hele groep, zonder Margriet, Bert en Judith, om gezamenlijk de Spice tour te doen. Zanzibar staat er om bekent dat veel van de kruiden die in de wereld worden verkocht van dit eiland afkomen. Peper, vanille, gember en notemuskaat. Maar ook koffie en kokos. Tevens een verscheidenheid aan planten o.a. Mimosa. De grote plantages bestaan niet meer maar de resten van de plantages zijn nog overal te vinden. Halverwege de ochtend hebben we verschillende smaken thee gedronken. Als lunch hadden we rijst met gedroogde vis. Inde loop van de middag waren Peter en ik terug in het hotel. De rest van de groep vertrok richting Nungwi een prachtig strand in het noordelijk deel van Zanzibar. Ik heb ‘s middag een nieuw reistas gekocht in de stad. ‘s Avond s hebben Judith en ik heerlijk gegeten in een Indiaas restaurant. In de loop van de avond kwam er een gedeelte van de groep die naar waren geweest terug naar het hotel de rest bleef voor een nacht in Nungwi.

20 augustus

Rond 8 uur vertrekken Peter en ik om de dolfijnen te bekijken. Tijdens de rit naar het strand krijgen we te horen dat er 60 a 70% kans is dat we dolfijnen krijgen te zien. Het blijven beesten met een eigen wil.
Rond 10 uur komen we op het strand aan. Daar nog een uurtje de tijd om te zonnen. Rond 11 uur stappen we met een man of 10 op een van de vele bootjes. Na ruim 3 kwartier zien we de dolfijnen. Ik had een snorkelsetje gehuurd. Dus meteen het water in. Maar helaas ik had nog nooit gesnorkeld en in de open zee gezwommen. Dus toen er ik er helemaal klaar voor was waren de dolfijnen alweer vertrokken. Dus maar weer de boot en ben er niet meer uitgeweest. We hebben nog een paar keer wat dolfijnen gezien.





Ze waren er dus wel maar hebben zich helaas maar weinig laten zien. Na een boottochtje van een kleine 2,5 uur komen we weer aan land. Ook nu hier een klein uurtje op het strand gelegen en geluncht.
In de loop van de middag weer terug in het hotel. ‘s Avonds gezamenlijk met de hele groep, behalve Simone en Nicole, gegeten in een plaatselijk restaurant. Simone en Nicole blijven een paar dagen langer in Nungwi. Dit vanwege hun aangepaste reis.

21 augustus

Vandaag het vertrek naar huis. Eigenlijk niets byzonders vandaag behalve een lang vliegreis naar Amaterdam. Op het vliegveld was er nog een aangename verrassing voor me. Mijn favourite frisdrank is Mountain Dew. Dit is niet te krijgen in Nederland. Maar wel op het vliegveld van Zanzibar. Heb er 2 blikjes gekocht en genoten van de smaak. In Nairobi, waar we een tussenlanding, maakten komen we Katja Schuurman tegen. Zij en haar nieuw man vliegen met onz mee.

22 augustus

's Morgens rond 06.00 uur terug in Nederland.